Verslag bezoek Zuid Afrika

Wij te Madadeni 

 

 


WIJ TE MADADENI 2007 ( DEEL 2 ):

 

Vrijdag 23 februari gaan we de op weg naar onze gemeente Madadeni te Zuid-Afrika.

Het is al weer ruim 2 jaar geleden sinds Cees Beumer en Dirk Jan Dirkmaat in Madadeni op bezoek zijn geweest.

We verheugen ons er dan ook erg op om al onze oude bekenden en vrienden weer te gaan ontmoeten. Zo ook ds. Theron Kruger (predikant van de Dopperkerk te Newcastle), hij is sinds vorige maand met pensioen.

We hebben afgesproken om bij hem en zijn vrouw op te koffie te gaan.

Ook Zodwa hopen we te ontmoeten, in ons vorige verslag hebben we haar omgedoopt tot misses peanut-butter omdat zij met haar vinger uit de pindakaaspot heeft gesnoept, en zodoende deze naam heeft verworven.

Hoe zal het met haar gaan? Later tijdens de uitwerking van dit stukje zit ze naast me en kijkt heel belangstellend naar de computer. Het is een heel vriendelijke jonge dame geworden. Zij vindt het geweldig dat wij nu hier te Madadeni zijn. Zij vertelde me dat zij enkele nachten bijna niet heeft geslapen omdat wij zullen komen! Heel lief natuurlijk van haar. Je zult dan ook kunnen begrijpen dat wij haar en zij ons hartelijk verwelkomen.

We weten inmiddels ook dat zij 7 zusters en 1 broertje heeft. Haar beide ouders zijn enkele jaren geleden overleden. De oudste zus van haar werkt en verdient het geld voor haar en haar familie.

 

.

De afgelopen 2 jaar is er hier bij de kerk te Madadeni veel gebeurd. Tijdens ons vorige bezoek kerkten we in een “kroegkerk”, en inmiddels zijn we gezegend met een mooi nieuw kerkgebouw van plaatstaal. Ook hebben we de woning kunnen bouwen, en dat allemaal op grond van de Zulu koning.

Grond is in Zulu-land namelijk niet te koop, we huren dit. Je betaalt eenmalig een bedrag en daarna mag je de grond gebruiken. De helper van Sietse, Steve is de bewoner van dit huis.

We hebben zojuist een uurtje rond gelopen in de buurt, en we kunnen schrijven dat we een vrij groot huis en kerkgebouwtje hebben op een dominante plaats te Madadeni in de wijk Lyster. Wat een armoedige huizen treffen we hier aan. Vele bouwsels mogen de naam huis absoluut niet dragen.

Er staan vele schuurtjes van ijzeren platen, en daar wordt met gezinnen in geleefd. We vragen ons wel af hoe er dan geslapen wordt?

Vaak is er geen elektra aanwezigen voor water moeten de bewoners honderden meters lopen. Bij de presentaties welke we ook bij u allen in de gemeentes willen houden zullen we u een aantal foto’s laten zien.


Ook George Mokoena is een helper van Sietse, hij komt elke woensdag naar Madadeni en verblijft dan enige dagen in onze woning. Elke vrijdag worden ze door Sietse onderwezen. Ze studeren met z’n allen in de bijbel, en ontvangen catechetisch onderwijs.

Bij het inchecken vanmorgen heeft Kees last van enig “overgewicht”. Zijn koffer is te zwaar. Tegen een vergoeding van (schrik niet) 150 euro mag zijn koffer, welke 4,5 kg te zwaar is, mee!

Dit geld hebben we maar in ons zak gehouden, het houdt wel in dat er enkele goederen op Schiphol zijn achtergebleven. Een paar “stink” schoenen en een kilo zuurkool verdwijnen in de container. (sorry Herolina).

Een vliegreis van 09.45 – 22.00 uur plaatselijke tijd is een lange zit, en we worden daar na enige tijd behoorlijk “kriebelig”  van, ik neem aan dat je dit zult begrijpen.

Bij aankomst in Johannesburg worden we verwelkomd door Sietse en Herolina.

Omdat het inmiddels al ver na elfen is gaan we naar een hotel.

Zoals we bij Sietse gewend zijn: vroeg uit de veren. Om 06.00 uur staan we zaterdagochtend al naast ons bed. We willen vroeg weg omdat de temperatuur in de loop van de dag boven de dertig graden zal gaan uitkomen. En we kunnen je verzekeren dat het dan warm is in een auto waar de airco van stuk is.


Aangekomen te Madadeni worden we “warm” onthaald. De broeders Steve, George en Vusi staan op ons te wachten. Een maaltijd wordt meteen voor ons verzorgd. Vusi heeft deze bereid. Het is rijst met een “prutje” van kalkoen. Erg lekker. Cees en Dirk jan laten wel enkele botjes met daarin het merg van het bot op ons bord liggen. Ook de velletjes zijn aan ons niet besteed. Steve ziet dit en vindt het wel heel erg jammer als deze restanten zomaar in de maag van de hond zullen verdwijnen. Hij kluift met enthousiasme onze restanten af. Het blijkt dat vlees hier toch wel erg duur is!

Het is inmiddels al 15.00 uur, dus we lusten best wat. Verder zijn er nog enkele “loslopende” jonge mannen en vrouwen welke speciaal voor de tent actie zijn gekomen. En we verzekeren de lezer hierbij dat ze heel erg goed en erg luidt kunnen zingen en musiceren.

Achter de woning is een volkstuin van 1200 m2. Van de Induna hebben we deze grond in bruikleen ontvangen. We telen hier verschillende soorten groente en fruit voor de buurt en onze gemeenteleden. Bij aanvang van het nieuwe groeiseizoen zullen de stukken grond onder de aller armste worden verdeeld. Een ieder is verantwoordelijk voor het eigen stuk grond.

Omdat Vusi op zondagmiddag weer vertrekt hebben we een uitvoerig gesprek met hem. Ook hij is dit weekend speciaal voor de tent actie overgekomen en hij weet dat wij een gesprek met hem willen. Voor ons zijn er namelijk veel onduidelijkheden over zijn toekomstplannen.

Het wordt ons meteen duidelijk dat hij heel graag predikant in de gemeente te Madadeni wil worden, echter de weg is nog lang.


Dit heeft verschillende oorzaken. Hij heeft inmiddels een fulltime baan als coördinator bij een stichting welke aids-voorlichting aan jongeren geeft.

Sinds oktober 2006 is hij verloofd en in mei/juni 2007 hoopt hij te gaan trouwen met Vangila. De lobolo bruidschat) is bijna betaald en niets staat een trouwerij meer in de weg.

We begrijpen dat hij geld nodig heeft om te kunnen leven en dat daarom de studie “even” naar een tweede plan is geschoven.

We sporen hem aan om dan in de avonduren te gaan studeren. Het maakt niet uit of je dan 2 of 4 jaar later klaar bent met de studie.

Vusi wil graag snel afstuderen, dat betekent dat hij zijn huidige baan zal moeten opgeven. Wij kunnen hem geen financiële toezegging doen dat hij de 2 jaar kan worden betaald vanuit de stichtingskas. We hebben geen financiële reserves om dit te kunnen bekostigen.

We stellen hierbij tevens Nathi aan u voor. (op de foto 2e van links). Een heel leuke jongeman van 26 jaar met een moeilijk leven. Zijn gezondheid is erg broos. Afgelopen kerst is hij met een ijzeren stang door zijn vader in elkaar geslagen. Deze dacht namelijk dat hij zijn creditcard had gestolen.

Na de kerstdagen belde de bank zijn vader dat deze de card had laten liggen!

Rond 18.00 uur komen de eerste gasten binnen voor het “feest” in de tent.

De keyboard speler, de drummer en enkele zangers zijn inmiddels met hun muziek bezig. De gehele avond gaan er mensen in en uit. Rond 19.00 uur zijn er ongeveer 150 mensen aanwezig, uiteraard zijn er vele kinderen met hun moeder meegekomen. Er is achterin een bank weggehaald en een matras neergelegd. Hierop slapen de kleintjes. Op een gegeven moment liggen er 5 kinderen tussen 0 en 1 jaar op te slapen. Een verterend gezicht, 5 kleine zwarte krullenkoppies. Een deel van de kinderen wordt door moeder gevoed en dit is ook geen enkel probleem. Zo nodig wordt ogenblikkelijk de borst gegeven.

De spreker van deze avond is pastor Zakwe uit Hlobane.

Een man welke de mensen weet te boeien. De preek duurt dan ook bijna een uur. Je kunt merken dat de mensen wel blijven luisteren, hij zorgt daar ook wel voor door hen regelmatig zijn woorden te laten beamen.

Dat wij Hollanders “houterig” zijn blijkt tijdens de lofprijzing. Alles swingt bij de mensen, zelfs de oudere zusters doen mee.


Ze gaan staan en bewegen. Een prachtig gezicht om mee te mogen maken en te zien dat God de eer krijgt. Na enige tijd vertrekt ook onze schroom en gaan we mee doen.

Rond 21.30 uur is de dienst afgelopen, en nemen we afscheid van de bezoekers.

Zo rond 23.30 komen we bij de bed en brekfest aan. Omdat we om 06.00 zijn opgestaan, een lange reis hebben afgelegd, en een warme avond hebben meegemaakt is de frisheid onder de oksels niet meer echt aanwezig. We verheugen ons nu op een heerlijke douche. Je zult dan ook kunnen begrijpen dat we daarna in ons bed “stuiteren” en ogenblikkelijk in slaap vallen tot de volgende morgen 07.30 uur.

Zondag 25 februari:

Ook nu is er weer “feest” in de tent, er is een normale kerkdienst welke tevens dient als afsluiting van de tentevangelisatie actie.

De dienst van 10.00 uur begint om 10.30 uur. (we zijn tenslotte in Zuid-Afrika).

Er komen ongeveer 130 mensen naar de dienst toe, waaronder ook weer veel kinderen.

Steve is de master of ceremonie, hetgeen inhoudt dat hij de dienst moet leiden en aangeven wie de spreker/zanger is. Ook nu zingen we weer de longen op een positieve manier uit ons lijf. Hartverwarmend om met deze broeders en zusters mee te mogen doen.

De wet uit Exodus 10 wordt door Steve voorgelezen, daarna wordt de geloofsbelijdenis gelezen en zingt de gemeente als amen het Onze Vader.

Je hoort en ziet dat er uit het hart wordt gezongen en bewogen.

Vusi is deze morgen de spreker. Hij is een begenadigd preker, dat kun je zien en horen, en hij weet de mensen dan ook bijna een uur lang aan zich te binden. Wij hebben ondertussen een redelijk houten K gekregen.

Vlak voor de preek zijn de kinderen tussen de 3 en 8 uit de tent gehaald en naar de kindernevendienst gegaan. Er zijn er 30! Het is dan ook heel mooi om te zien dat ds. Sietse Veenstra de kleintjes kan boeien met een bijbelverhaal, er wordt veel gezongen en ze zijn ongetwijfeld onder de indruk van zijn lengte.


 

Het mooie is dat er na de dienst een warme maaltijd gegeven wordt aan allen. Rond 07.30 waren de eerste zusters al naar de pastorie gekomen om de voorbereidingen te treffen. Sietse en Dirk Jan hebben zaterdagmiddag de inkopen gedaan. Omdat het aan het eind van de maand was en er betaaldag is geweest hebben zij dit geweten. Een rij bij de kassa van meer dan 60 minuten!! En niemand maakt zich druk over nog een extra kassa erbij enz.

De maaltijd was voortreffelijk. Rijst, gemengde groenten (voor deze mensen al een feest) ieder een stukje kip (tweede feest) en vervolgens een rauwkostsalade van wortel. We hebben echt gesmuld. Ook de kleintjes hebben keurig meegegeten. Omdat zij niet gewend zijn om met mes en vork te eten, gebruiken zij de knuistjes. En reken er maar op dat alles wordt opgegeten.

Achteraf hoorden we dat er niet genoeg te eten is, enkele kinderen hebben brood gehad. Daar “baalden” wij een beetje van omdat wij wel eten ontvangen hebben.

 

 

 

Na afloop van de dienst en de maaltijd hebben allen (groot en heel klein) meegeholpen met het demonteren van de tent. We hadden afgesproken om dit maandagmorgen te doen, maar we kunnen de verleiding toch niet weerstaan om de tent meteen al te demonteren. Binnen een uur was alles weer op de plaats in de schuur. Op maandag zouden we met z’n vieren zijn, je zult dus begrijpen dat we blij zijn dat we met z’n allen de tent nu al hebben opgeslagen.

Wij (Cees en Dirk Jan) constateren met elkaar dat de Reformed Church van Madadeni een echte Afrikaanse gemeente is. Ds. Sietse Veenstra is verantwoordelijk, maar houdt zich bij de diensten op de achtergrond. De leiding van de diensten e.d. wordt van te voren doorgesproken met hem, maar regelmatig uitgevoerd door George en/of Steve. Elke vrijdag komen Sietse, Steve en George bij elkaar om de preek met elkaar te bespreken en inhoud te geven. Dit vinden we heel erg goed omdat we ervan uitgaan dat in de toekomst Steve en George hopelijk de gemeente zelfstandig zullen moeten kunnen draaien.

We moeten dan ook niet verbaasd zijn dat deze “zwarte” gemeente op de eigen wijze haar geloof uitdraagt, belijdt en inhoud geeft.

De pastorie en het plaatstalen kerkje staan op grond welke we via de Induna (een soort burgemeester van Madadeni, wijk Lijster) hebben kunnen huren.

Een jaar geleden is hij al eens bij Sietse langs geweest om te overleggen of er een mogelijkheid zou zijn om als kerk en overheid van Madadeni samen te werken bij de opvang van kinderen. Omdat hij verwachtte dat we vanuit Nederland heel snel zaken zouden kunnen regelen en dit niet aan zijn verwachtingen voldeed, meldde hij ons dat hij dit project op een andere wijze ging regelen.

Echter, zaterdagmiddag komt de rechterhand van de Induna melden dat hij graag een gesprek met Sietse wil om wederom te spreken over bovenstaand project.

Hij weet dan nog niet dat de “blanken” uit Holland er ook zullen zijn.

Zijn vraag is nu of wij als gemeente te Madadeni op ons terrein een “kantoor” willen bouwen van waaruit enkele leden van het comité van vrijwilligers van de Induna, de kinderen (ongeveer 40-50 per dag) kunnen opvangen om hen van eten en/of medicijnen te voorzien. Het comité zal zelf voor vrijwilligers zorgen. De overheid heeft al een begroting voor voeding en/of medicijnen. Hiervoor hoeft de kerkelijke gemeente niet te zorgen.

De overheid van Zuid-Afrika wil graag samenwerken met kerken.

Volgende week zondagmiddag om 17.00 uur komt de Induna en zijn medewerkers terug met een uitgewerkt plan van het gebouwtje. Tevens zal hij een plan van aanpak met ons bespreken.


Steve en Sietse hebben gemengde gevoelens over de Induna. Vorig jaar duurde het hem te lang en op zondagmiddag komt hij “plotseling” weer op bezoek.

We zullen met elkaar bidden om wijsheid over de te volgen weg.

Dat de Induna en zijn comité geen gras over hun plan laten groeien bewijst het feit dat plotseling op vrijdag 3 maart er enkele vrouwen van het comité bij de pastorie aankomen en broodjes gaan smeren (zonder beleg). Even later komen er 10 kinderen uit de buurt welke zij daarna van broodjes voorzien.

Bij navraag blijkt dat ze Steve hebben gevraagd om te mogen beginnen met het uitdelen van brood. Uiteraard heeft hij daar ja op gezegd.

Deze manier van samenwerken met de overheid bevelen we van harte aan. We kunnen ons positief profileren en van betekenis zijn voor de bewoners uit deze wijk. Volgens onze constateringen wonen in deze wijk veel mensen, “the poor of the poorest” zoals de Induna aan ons heeft gemeld.

Zondagavond rond 22.00 uur zijn we terug gegaan naar onze bed en brekfast, en ook nu duurt het niet lang voordat we in slaap vallen.

En uiteraard hebben we het zweet eerst weer van ons lichaam gedoucht. Ook deze zondag was de temperatuur zo rond de 30-35 graden.

De afgelopen 2 dagen geven ons veel redenen tot dankbaarheid aan de Here.

We weten dat Hij ons heeft geroepen om mee te helpen dit werk voor Hem te doen. Het geeft op deze manier een verdere verrijking aan ons leven.

Maandag 26 februari:

Omdat de “kerkbus” (blauwe VW), bij de “verkeerde reparateur” te Madadeni is geweest, is het een klein “drama” om in de bus te rijden. Bij elk stoplicht e.d. slaat ogenblikkelijk de motor af. Ook aan afremmen heeft de motor een hekel en slaat deze af. Kortom………we kunnen zo niet verder.

Eerst vanochtend maar naar de reparateur in Newcastle.

We stellen ons erg kwetsbaar op en vragen de eigenaar van het garagebedrijf dhr. John Watson ons te helpen. Hij kent Steve omdat in het verleden de bus al eens eerder bij hem is gerepareerd en meldt ons dat hij ons zal helpen.

Het is een hele uitzoekerij voor hem. (hij meldt ons dat het erg moeilijk zoeken is om te ontdekken wat anderen zoal hebben verprutst).

Uiteindelijk is de bus rond 11.45 uur weer rijklaar.

De rekening is er ook een om dankbaar voor te zijn. Hij geeft ons een rekening van 328 rand. Deelt u deze door 9 dan weet u wat de reparatie in euro’s heeft gekost. En dat voor 3 uur werk.

Kees wilde hem nog een kleine fooi geven omdat hij ons meteen heeft geholpen. Daar wilde hij niets van weten, geef maar aan de Reformed Church te Madadeni.

 

De maandagmiddag brengen we door met het schrijven van o.a. dit verslag, is Kees de VW aan het reinigen en rond half 4 hebben we een voorbespreking i.v.m. de ontmoeting van de broeders van de evangelisatiecommissie van de Dopperkerk te Newcastle.

We hebben als kerk te Madadeni een samenwerking met de Dopperkerk voor het evangelisatieproject onder de Zulu’s in de wijk Arborpark, In deze wijk wonen namelijk voornamelijk ook engels sprekende Zulu’s en voor hen zijn er geen diensten in deze wijk. Er wordt voornamelijk Zuid-Afrikaans gesproken.

Om 17.45 worden we warm onthaald door de 3 broeders en zuster Symms. Zij gaat zorgen dat we na afloop van de vergadering lekkere hapjes te eten krijgen. En we hebben inderdaad gesmuld.

 


De broeders van de evangelisatiecommissie zijn tevens alle 3 lid van de kerkenraad. Het bijzondere van onze samenwerking is, dat er elke week tijdens de evangelisatie dienst om 14.30 uur in de zaal van de kerk een ouderling en diaken van hen zijn om de bezoekers op te vangen en welkom te heten.

We zijn blij en dankbaar dat zij ons op deze manier willen helpen. Het is binnen hun kerkgemeenschap niet altijd even makkelijk om dit te doen. Er zijn toch vrij veel conservatieve mensen en zij ontmoeten nu zaken welke bij hen niet gewoon zijn. Tijdens de gezamenlijke diensten wordt er nogal eens luid muziek gemaakt en met de handen geklapt.

We begrijpen in ieder geval dat het voor de Doppers wel begint te “wennen”.

De bespreking zoals vanavond wordt ongeveer 1x per 3 maanden gehouden.

De volgende broeders zijn aanwezig:

Quintuss Symms

Koos Brits en

Lourens Prinsloo

We krijgen het rooster VAN DIENSBEURTE VIR OUDERLINGE EN DIAKENS voor de periode van februari t/m december 2007 van hen overhandigd.

 

De voorzitter, Quintuss, blikt terug op de samenwerking tot nu toe, en constateert dat deze gezamenlijke evangelisatie actie wordt gezegend. Hij meldt hierbij het feest van de afgelopen kerst. Hij heeft ervan genoten.

“De opdracht welke we allen hebben is er een van groeien in liefde naar elkaar. Het evangelie verkondigen is een opdracht aan ons allen, waar ter wereld we ook werken en verblijven mogen. Ook mensen bezoeken in ziekenhuizen en aids klinieken hoort bij deze opdracht”.

Volgens Quintuss beginnen ook in geheel Afrika de moslims het geloof over te nemen. We moeten daarom niet wachten met het opleiden van evangelisten en predikanten. Er zijn er nu te weinig.

 

Dinsdag 27 februari:

Als vaders en vooral als opa’s gaan we naar het grootwinkelbedrijf om inkopen te doen voor de kinderen. Samen met Steve. We hebben vanuit Nederland geld meegekregen om speelgoed en andere zaken voor de kinderen aan te schaffen.

Leuk om te doen, maar voor ons toch moeilijk. Sietse merkt op een gegeven moment op dat er ook veel meisjes naar de zondagschool komen!! We hebben te veel in jongens gedacht? Uiteraard hebben we dit ogenblikkelijk recht gezet. Zondag a.s. gaan we het speelgoed uitproberen. We laten het allemaal aan Steve en George over. Zij moeten na ons vertrek geen problemen ondervinden van de aanschaf van al dit speelgoed.

Om niet als “rijke blanke met het geld” te worden aangezien zijn we heel voorzichtig met het aanschaffen van goederen. We laten in overleg met Steve, George en Sietse een deel van het geld op een aparte rekening zetten en zij zullen ons aangeven wanneer zij geld nodig hebben voor de aanschaf van materialen en/of de kinderen.

Jesus is alive” is de spreuk welke we op elke stoel geborduurd vinden bij de zuster te Arborpark waar we vanavond de celgroep bijeenkomst hebben. Voor de wijk Arborpark is dit de eerste keer dat deze bijeenkomst wordt gehouden. Een celgroep bijeenkomst heeft als doel dmv een bijbelgedeelte te spreken met de mensen en hen vooral te laten praten. Ook is het de bedoeling dat er buren en kennissen zullen worden uitgenodigd.

Allereerst halen we de oudere zusters op.

We houden de bijeenkomst in een woonkamer van ongeveer 3x4 meter. We zijn hier met 10 volwassenen en 11 kinderen. We kunnen u verzekeren dat het erg warm is in zo’n kleine ruimte met zoveel mensen, en later blijkt dat junior een stevige geur achterlaat. Hij heeft in de broek gepoept. Cees vraagt om een paar stevige knijpers.

We zijn ongeveer ruim een uur bij deze zuster.

De avond wordt gevuld met gebed, bijbellezen, gesprek en zang. Vanzelfsprekend beginnen de zusters meteen in de handen te klappen.

Sietse begint daarna het gesprek aan de hand van Col. 1:20-23.

 

Het is een heel fijn uur, de zusters doen goed mee, al vindt Sietse dat dit nog wat beter kan, maar ja, het is voor hen de eerste keer dat deze bijeenkomst wordt gehouden.

Wat ons erg opvalt is dat de kinderen (niet een uitgezonderd) rustig blijven zitten en luisteren. In Holland lukt dit toch niet meer.

 

Op woensdag 28 februari gaan we bij dominee en mevrouw Kruger op de koffie. Mevrouw Kruger heeft voor ons speciaal DE koffie gekocht. En dat vinden we heel erg lekker.

Vorige week heeft ds. Theron Kruger afscheid van de kerkelijke gemeente van de Doppers genomen. Na ruim 22 jaar moet hij om gezondheidsredenen vertrekken.

Het is voor hem beter om vooral rustig aan te gaan doen en geen zorgen meer over de gemeente te hebben.

We hebben een heel fijn uur bij de Krugers gehad.

Vooral overheerst bij ons de dankbaarheid naar Theron toe omdat hij enkele jaren geleden de kerkenraad van de Dopperkerk ervan overtuigd heeft om ons een kans te geven in Madadeni te gaan werken.

De middag besteden we aan het ophangen van het kerkbord (Cees), en de voorbereiding van de preek van zondagmiddag (Dirk Jan). Ook hebben we weer even tijd om aan dit rapport verder te werken.

Op donderdag 1 maart begint de dag om 05.00 uur. Cees gaat proberen de auto (wederom) te repareren. Na enkele dagen trouwe dienst zijn we weer terug bij af = dinsdag. Bij elk stoplicht is het mis, de motor slaat weer af.

Na een korte tijd is de VW weer de “oude”, echter dit duurt ongeveer 10 minuten. We gaan vandaag naar de classisvergadering Itheku, dus zonder auto komen we niet zo ver.

De vergadering wordt gehouden te Kwalanga in het Christian Life Centre.

We ontmoeten vele broeders, zo o.a. De dominees Tjeerd Baron, Frits Kruger en Rinze de Haan.

Ook vele zwarte dominees ontmoeten we hier, o.a. ds. Sithole, Pungula en Hlela van Richmond en ds. Thuli en Mbata van Nqutu.

 

Het wordt voor ons een lange warme dag. De classisvergadering duurt van 10.15 – 16.30 uur. Tussendoor krijgen we wel een overheerlijke warme maaltijd.

Gelukkig hadden we beide een persoonlijke “ tolk”, Cees wordt bijgestaan door Rinze De Haan en Dirk Jan door Sietse.

We constateren beide dat indien we op deze manier een vergadering voorzitten we dit niet lang zullen uithouden.

Het is te ingewikkeld om in dit rapport van deze vergadering een goed verslag te geven. Over elk onderdeel van de vergadering/agendapunt heeft iemand iets te zeggen.

Na afloop van deze vergadering rijden we met ds. Frits Kruger mee terug naar Vrijheid, terwijl Steve en George met de kerkbus naar Madadeni gaan.

Ook deze dag is het heet, zeer heet.

Op vrijdag 2 maart rijden we van Vrijheid terug naar Madadeni. We hebben een uitstekende nacht gehad in onze “rondavels”. Cees heeft er intussen op zijn kamer een “huisvriend” bij gekregen. Een “knoepert” van een spin.

Omdat hij een liefhebber van dieren is en het beestje het ongedierte bestrijdt mag hij blijven zitten. Alleen al de gedachtes dat dit beest tijdens mijn slaap een bezoekje in mijn bed kan afleggen doet me huiveren?

 


Bij aankomst te Madadeni gaan we in overleg met de broeders George Mokoena en Steve Nene. We hebben veel met elkaar te bespreken omtrent de toekomst van de kerk te Madadeni en de rol welke beide (kunnen) vervullen.

Verder hebben we de voorbereiding voor de celgroep bijeenkomst welke om 15.00 uur begint en worden de zaken rond de diensten van zondagmorgen/middag besproken.

 

Steve vraagt of wij hem kunnen helpen zodat hij kan gaan trouwen. Hij moet een lobolo (bruidschat)aan zijn schoonvader betalen van 11 koeien. Omgerekend is dit ongeveer 30.000 rand, is 2800 euro. Voor hem (en voor ons) een heel groot bedrag.

 

 

Om 15.00 uur komen er 3 zusters en 2 jongeren naar deze bijeenkomst toe. Net zoals te Arborpark hebben we een heel fijn uur met deze zusters en jongeren. Ook wij worden in de groepjes ingedeeld om met elkaar 1 Joh.4:18 te bespreken. Met handen en voeten en “Wormers” engels begrijpen we elkaar toch. Omdat Sietse niet aanwezig is vertaalt Steve voor ons al wat gezegd wordt vanuit het Zulu naar het engels.

We hebben een prima anderhalf uur met de zusters en de broeders doorgebracht.

Terug in Vrijheid gaan we doen wat we hebben beloofd aan de kinderen Veenstra, namelijk op bezoek bij Wimpy, echter dit is Spur geworden.

We hebben een heel gezellige avond met elkaar en ook heerlijk gegeten.

Hans Veenstra gaat in Zuid-Afrika samen met zijn opa een bedrijf in kattenbakkorrels opstarten. Half maart zullen beide vanuit Nederland naar Zuid-Afrika komen om een en ander af te maken.

Hilje, de oudste dochter gaat in juni starten met een opleiding te Pretoria. Zij gaat bouwkunde studeren.

Wiebe is in januari met een economische studie begonnen te Vrijheid.

Pieter, Jacoba en Hielke zitten op een kostschool.

Op zondagochtend 4 maart gaan we rond 07.30 uur op weg naar Madadeni.

Het zal voor ons een drukke dag worden, 2x een dienst en rond 17.00 uur een gesprek met de induna.

Zodra we te Madadeni aankomen gaan we de “kerk” uitvegen en de banken e.d.

klaarzetten.

 

Steve is vanmorgen de master of ceremonie. Je kunt zien dat hem dit heel goed afgaat. Hij doet ook de preek en Sietse gaat met de kinderen naar de pastorie om daar eveneens het evangelie op een kinderlijke manier te vertellen.

Tevens kunnen de kinderen later met het speelgoed spelen welke we hebben meegenomen en waarvoor we geld hebben gekregen vanuit Nederland.

Het is voor hen een geweldig feest.

 

 

Er zijn vanmorgen 26 kinderen en 25 tieners en volwassenen gekomen.

Het is goed om te horen dat enkele zusters spontaan een lied inzetten waarna de keyboard speler volgt.

De wet en de geloofsbelijdenis worden door Steve gelezen en met zang beaamt.

Zo rond de klok van half een is de dienst beëindigd.

 

Tot onze verbazing blijft er een groep achter welke met ons mee gaat eten en later met ons mee gaat naar de dienst te Arbor Park.

Deze dienst begint om 14.30 uur en wordt gehouden in de Dopperkerk te Newcastle.

Quintess en zijn vrouw en de diaken waarvan ons de naam ontschoten is zijn deze middag namens de kerkenraad van de Doppers aanwezig.

We hebben een fijne dienst met elkaar.

Dirk Jan leest vanmiddag een preek en Sietse doet ogenblikkelijk de vertaling.

Uiteraard hebben we een en ander van te voren met elkaar doorgesproken en afgestemd.

Tijdens de dienst gaat het voor de eerste keer tijdens ons verblijf te Zuid-Afrika regenen. De mensen en ook wij zijn er blij mee want het is dagelijks minimaal 30 graden en dat is ook voor hier erg warm.

Gelukkig koelt het hierna een beetje af.

 

Rond 16.40 vertrekken we naar Madadeni omdat we een afspraak met de induna hebben. Bij aankomst is hij reeds aan het vergaderen in ons gebouwtje.

Er zijn totaal 4 comité leden en 7 helpers aanwezig.

De induna heeft namens het department van welsyn en bevolkingsontwikkeling een officiële brief meegenomen met het verzoek om hulp bij de bouw van een kantoor vlak bij ons kerkgebouw.

We weten een Zuid-Afrikaans bedrijf, werkzaam onder andere in Nederland, welke regelmatig aan goede doelen in Zuid-Afrika geld besteed.

Wellicht dat dit project in aanmerking kan komen.

We spreken de hoop uit naar de Induna dat dit bedrijf ons zal willen helpen.

We beloven hem en het comite dat we alles in het werk zullen stellen om de kinderen hier te Madadeni te helpen.

Rond de klok van 19.45 uur komen we weer in Vrijheid terug. Moe, maar voldaan liggen we vroeg in de koffer want op maandagmorgen 05.30 staat de wekker weer op scherp. We gaan de kinderen Veenstra naar school te Newcastle brengen.

De school begint om 07.30 uur en dan te weten dat we nog 120km moeten rijden betekent dat we op tijd weg moeten.

De maandagochtend 5 maart brengen we door te Newcastle. We bezoeken diverse winkels en gaan vlak na de middag terug naar Madadeni.

Cees heeft nog een klus te klaren. Er moet in een gedeelte van de kerkzaal een plafond worden aangebracht zodat de vloer vrij komt van materialen welke 2x per jaar voor de tentevangelisatie actie worden gebruikt. Het staat en is nu veel ruimer in de zaal geworden.

 

 

Sietse en Steve krijgen nog enkele opdrachten van Cees mee. Bij de bouw zijn enkele zaken niet geheel naar zijn zin uitgevoerd.

Beide mannen beloven Cees om de zaken welke hij heeft aangegeven alsnog te zullen maken, en reken er maar op dat Cees een mail zal zenden met de vraag of een en ander geregeld is?

Aan het eind van deze dag nemen we afscheid van Steve en Madadeni.

We kunnen hier terug zien op een zeer goede tijd welke we in onze gemeente mochten doorbrengen. We hebben veel van elkaar geleerd. We wensen elkaar Gods onmisbare Zegen toe op het werk en hopen elkaar over enige tijd weer terug te zien.

 


Dinsdag 6 maart is voor ons de laatste “werkdag”, omdat we op woensdag en donderdag naar het wildpark Hlluwe gaan samen met Herolina en Sietse. We hebben van te voren met elkaar afgesproken dat we nog enkele dagen met elkaar in een vakantie sfeer en in de natuur willen doorbrengen

Deze dinsdag komt ds. Frits Kruger om 09.00 uur met zijn auto bij ons voor. We gaan namelijk op weg naar het Nqutu gebied. Omdat we heel vaak over Nqutu hebben gesproken, en er veel over hebben gehoord willen we graag kennismaken met het gebied waar de predikanten van de zendingsvereniging werken.
We bezoeken een deel van het gebied en constateren dat Nqutu een zeer uitgestrekt deel is, terwijl Madadeni een township is.

Bij een van de kerkjes worden we ontvangen door een zuster, Mazulu.

Samen met haar drinken we onze meegenomen koffie op en eten een lekkere koek. Ze geniet zichtbaar.

 

Aan het eind van ons bezoek gaan we naar het oorlogsmonument Bloedrivier.

In 1838 heeft hier de grote strijd plaats gevonden tussen de Afrikaanse boeren en de Zulu’s. Waarbij tienduizenden Zulu’s het onderspit moesten delven tegen 460 boeren met kanonnen. Omdat de rivier zich vulde met het bloed van de Zulu’s is deze rivier omgedoopt tot Bloedrivier.

We hebben een zeer leerzame dag gehad onder leiding van ds. Frits Kruger.

Aan het eind van deze dag hebben we hem dan ook heel hartelijk bedankt voor zijn openheid en de tijd welke hij aan ons heeft besteed.


 

 

Bij terugkomst in Vrijheid gaan we verder met het werken aan dit rapport en het zoeken naar de juiste foto’s bij dit rapport zodat we vanaf woensdag naar elkaar toe kunnen zeggen dat we voorlopig even klaar zijn, en kunnen gaan genieten van onze dagen vakantie.

We hopen dat de inhoud van dit rapport tot tevredenheid stemt. We hebben geprobeerd alle zaken zo goed mogelijk weer te geven.

We kunnen met elkaar constateren dat er de afgelopen 2 jaar te Madadeni heel veel is gebeurd en daar willen we de Here de dank voor geven.

Hij is het die de gemeente in stand houdt, ook hier te Madadeni.

Boven dit rapport staat…wij te Madadeni, en dat voelen we ook zo. We zijn blij en dankbaar dat we voor Hem mogen werken om Zijn Evangelie mee te mogen helpen verkondigen, ook hier te Madadeni.

 

We willen elke lezer graag de gelegenheid geven om naar ons te reageren. Dit kan via de mail van de Stichting Zending Zuid-Afrika. We stellen het zelfs zeer op prijs dat u reactie geeft over de inhoud van dit rapport.

Email:  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Met de vriendelijke groeten,

 

Cees Beumer

 

Dirk Jan Dirkmaat


 

 

yt live icon
Volg de live kerkdienst  hier

 

Of bekijk ze terug op ons  youtube kanaal

 

familiediensten

 

 

Contact

"De Wijngaard"

Dorpsstraat 134a,
1531 HP Wormer
06-1629 9993

<meer>

 

 

 

 

 

anbi